Tempest

۲۸۲ طرفدار

۱۰۸ انتشار • فعال از ۱۹۷۳

تمپست (TEMPEST) نام رمزی است که در مشخصات آژانس امنیت ملی ایالات متحده (NSA) و همچنین در یک برنامهٔ گواهی‌نامهٔ ناتو به‌کار می‌رود و به جاسوسی از سامانه‌های اطلاعاتی از طریق دریافت و تحلیل تشعشعات و نشرهای ناخواسته اشاره دارد؛ از جمله سیگنال‌های رادیویی یا الکتریکی ناخواسته، صداها و ارتعاشات. TEMPEST هم روش‌های جاسوسی از دیگران را دربر می‌گیرد و هم روش‌های محافظت از تجهیزات در برابر چنین جاسوسی‌هایی را. اقدامات حفاظتی مرتبط با آن با نام «امنیت نشر» (Emission Security یا EMSEC) شناخته می‌شوند که خود زیرمجموعه‌ای از امنیت_اطلاعات (COMSEC) به‌شمار می‌رود. روش‌های دریافت و تحلیل این نشرها نیز در حوزهٔ فرکانس رادیویی (Radiofrequency MASINT) قرار می‌گیرند. روش‌های مورد استفادهٔ NSA برای شنود و بهره‌برداری از نشرهای الکترومغناطیسی رایانه‌ها همچنان طبقه‌بندی‌شده هستند، اما بخشی از استانداردهای حفاظتی مربوط به آن‌ها توسط NSA یا وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا منتشر شده‌اند. محافظت از تجهیزات در برابر این نوع جاسوسی از طریق ایجاد فاصله، استفاده از حفاظ‌های فیزیکی، فیلترگذاری و ایجاد پوشش یا اختلال انجام می‌شود. استانداردهای TEMPEST الزاماتی را در زمینهٔ فاصلهٔ تجهیزات از دیوارها، میزان حفاظ الکترومغناطیسی در ساختمان‌ها و تجهیزات، فاصلهٔ میان سیم‌های حامل اطلاعات طبقه‌بندی‌شده و غیرطبقه‌بندی‌شده، استفاده از فیلتر روی کابل‌ها، و حتی فاصله و حفاظ میان سیم‌ها یا تجهیزات و لوله‌های ساختمان تعیین می‌کنند. همچنین می‌توان با تولید نویز، اطلاعات واقعی را پنهان کرد و از افشای آن‌ها جلوگیری نمود. اگرچه بخش عمده‌ای از مباحث TEMPEST به نشت تشعشعات الکترومغناطیسی (Van Eck phreaking) مربوط می‌شود، اما صداها و ارتعاشات مکانیکی را نیز در بر می‌گیرد. برای نمونه، امکان ثبت کلیدهای فشرده‌شده توسط یک کاربر از طریق شتاب‌سنج موجود در گوشی‌های هوشمند نشان داده شده است. «نشرهای افشاگر» (Compromising Emissions) به سیگنال‌های ناخواستهٔ حامل اطلاعات گفته می‌شود که در صورت رهگیری و تحلیل (از طریق حمله کانال جانبی) ممکن است اطلاعاتی را که توسط تجهیزات پردازش اطلاعات ارسال، دریافت، ذخیره، مدیریت یا پردازش می‌شوند، آشکار سازند.