U2

۷٬۳۵۲٬۳۱۷ طرفدار

۱۰۰ انتشار • فعال از ۱۹۸۵

یوتو (به انگلیسی: U2) گروه موسیقی راک ایرلندی است که در سال ۱۹۷۶ در دوبلین تشکیل شد. اعضای گروه عبارت‌اند از بونو (خوانندهٔ اصلی)، دی اج (گیتار لید، کیبورد و همخوان)، آدام کلیتون (گیتار بیس) و لری مولن جونیور (درامز و سازهای کوبه‌ای). ریشه‌های اولیهٔ موسیقی گروه در سبک پست-پانک قرار داشت، اما سبک موسیقی آن‌ها در طول دوران فعالیتشان تکامل یافته است و همواره کیفیتی سرودگونه را حفظ کرده که بر پایهٔ آواز رسای بونو و صدای زنگ‌دار گیتار دی اِج با بهره‌گیری از افکت‌ها شکل گرفته است. اشعار بونو که اغلب با تصاویر و مضامین معنوی آراسته می‌شوند، بر موضوعات شخصی و اجتماعی-سیاسی تمرکز دارند. این گروه به‌دلیل اجراهای زندهٔ خود شهرت دارد و در طول فعالیتش چندین تور بزرگ و پرزرق‌وبرق برگزار کرده است. گروه زمانی تشکیل شد که اعضای آن دانش‌آموزان نوجوان مدرسهٔ جامع مانت تمپل بودند و مهارت موسیقی محدودی داشتند. ظرف چهار سال، با آیلند رکوردز قرارداد بستند و اولین آلبوم خود، پسر (۱۹۸۰) را منتشر کردند. آثاری مانند اولین آلبوم شمارهٔ یک بریتانیای آن‌ها، جنگ (۱۹۸۳)، و تک‌آهنگ‌های «یکشنبه خونین یکشنبه» و «غرور (به نام عشق)» به تثبیت شهرت یوتو به عنوان گروهی آگاه به مسائل سیاسی و اجتماعی کمک کرد. چهارمین آلبوم آن‌ها، آتش فراموش‌نشدنی (۱۹۸۴)، اولین همکاری‌شان با تهیه‌کنندگان برایان اینو و دنیل لانوآ بود که تأثیر آن‌ها منجر به صدایی انتزاعی‌تر و امبینت برای گروه شد. تا اواسط دههٔ ۱۹۸۰، یوتو به خاطر اجرای زنده‌اش در سطح جهانی مشهور شده بود که نقطهٔ برجستهٔ آن اجرا در لایو اید سال ۱۹۸۵ بود. پنجمین آلبوم آن‌ها، جاشوا تری (۱۹۸۷)، آن‌ها را به ستارگان بین‌المللی تبدیل کرد و بزرگ‌ترین موفقیت انتقادی و تجاری‌شان بود. این آلبوم که یکی از پرفروش‌ترین آلبوم‌های تاریخ با فروش ۲۵ میلیون نسخه است و حاوی تنها تک‌آهنگ‌های شمارهٔ یک گروه در ایالات متحده بود: «با یا بدون تو» و «چیزی که دنبالشم هنوز پیدا نکرده‌ام». پس از مواجهه با رکود خلاقانه و واکنش منفی به مستند و آلبوم دوگانه‌شان هیاهو و همهمه (۱۹۸۸)، یوتو در دههٔ ۱۹۹۰ خود را از نو ساخت.